Terugkijkend op één jaar FemFashion

Het is groot feest in de Hooge Molenstraat deze week. FemFashion mag namelijk één kaars uitblazen. Een mijlpaal voor de trotse eigenaresse van de kledingwinkel. “Ik kan het soms nog steeds niet geloven.”

Het moment waarop de deur voor het eerst openging kan Femke zich nog als de dag van gisteren herinneren. “Ik was bloednerveus. Ik heb een kind op de wereld gezet, maar ik vond dit nog zoveel enger dan dat. Wat als mensen de winkel niets zouden vinden? Of mijn kleding? Doodeng vond ik het!”

Toch waren die zenuwen nergens voor nodig. Op de avond van de opening stond er een flinke rij voor de kledingwinkel van de Doetinchemse. “Ik weet nog dat ik voor het eerst naar buiten keek en alleen maar dacht: o-my-god! Dat heb ik volgens mij tien keer keer gezegd. Ik kon het gewoon niet geloven.”

Goed is goed

Een jaar na deze opening dringt het succes soms nog steeds niet tot Femke door. “Ik ben FemFashion gestart omdat ik het leuk vond, niet omdat het mijn droom was om er iets groots van te maken of er rijk van te worden. Helemaal niet. Ik had ook niet eens een businessplan toen ik begon”, lacht ze. “Ik doe alles op gevoel en probeer dicht bij mezelf te blijven. Dat werkt …”

Wat het tot zo’n succes heeft gemaakt? “We hebben elke twee weken nieuwe kleding, waardoor we snel kunnen inspelen op het weer en de vraag. Maar ik denk ook omdat we zo echt zijn. In het begin vond ik het helemaal niets om mijn hoofd te verbinden aan mijn merk, maar dat is tegelijkertijd wel onze kracht. Bij ons zie je geen modellen in maat 34, maar échte vrouwen met een rolletje en een rimpeltje.”

Ontplofte mail

Toch is er het afgelopen jaar wel veel veranderd. “We hebben inmiddels ook een webshop. Dat loopt héél goed. Zo goed dat ik soms mijn hele familie aan het werk moet zetten”, grapt ze. “Zonder gekheid, er was een influencer aan de andere kant van het land die kleding in mijn webshop had besteld en dat vervolgens had gepost op haar Instagram. Daarna ontplofte de boel; de bestellingen bleven komen.”

“Dan kook ik een grote pan soep, schuif ik een stokbroodje in de oven en trommel ik vervolgens mijn hele familie op om te komen helpen. Mijn moeder pakt de dozen in, mijn vader plakt de stickers erop en mijn man brengt alle pakketjes naar het postkantoor. Heel gezellig. Ik heb weleens nagedacht over personeel, maar ik houd het toch liever klein. Zolang dit nog werkt, vind ik het helemaal prima.”

Bewonderenswaardig

Als we Femke vragen waar ze het meest trots op is, moet ze hard nadenken. “Jeetje, wat moeilijk. Ik denk dat ik het meest trots ben op de manier waarop alles is gegaan. Heel spontaan en natuurlijk. Soms als ik in de winkel sta overvalt het mij weleens. Ik vind het echt gigantisch, bijna bewonderenswaardig wat er het afgelopen jaar allemaal is gebeurd. Ik voel me enorm gezegend en kan alleen maar hopen dat het volgend jaar weer net zó fantastisch wordt.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.